Groen gas

Nederland is groot in aardgas. We hebben een van de meest omvangrijke gasnetten ter wereld. Maar de voorraad aardgas is niet oneindig. En we moeten op zoek naar duurzame oplossingen.

Een belangrijke ontwikkeling is Groen Gas, dat wordt geproduceerd uit onder meer slib, afval van stortplaatsen, tuinafval, resten groente en fruit. Dit ‘ruwe’ gas, ook wel biogas genoemd, wordt opgewerkt tot groen gas en heeft dan dezelfde kwaliteit en eigenschappen als aardgas. Daardoor kan het ingevoed worden op het normale gasnet en is het beschikbaar voor iedereen die een gasaansluiting heeft of voor bijvoorbeeld rijden op groen gas. Omdat het gas dezelfde eigenschappen heeft als aardgas, hoeven apparaten niet aangepast te worden. Een aantal autofabrikanten levert inmiddels af-fabriek voertuigen die op groen gas rijden.

Milieuvoordelen
Groen Gas is duurzaam. Het komt uit een onuitputtelijke bron en raakt dus nooit op. Bovendien veroorzaakt Groen Gas - in tegenstelling tot aardgas - geen extra uitstoot van CO2 in de atmosfeer. Het is daarmee minder schadelijk voor ons klimaat dan aardgas en andere fossiele brandstoffen zoals kolen en olie.
klik hier voor meer informatie. 

Biogas
Groen gas wordt gemaakt van biogas. Dit product heeft een steeds groter aandeel in de Nederlandse gasvoorziening. Biogas komt uit bijvoorbeeld vergistingsinstallaties en afvalstortplaatsen. Relatief nieuw is de variant waarbij biogas in een speciaal daarvoor bestemde leiding wordt gebracht. Het biogas kan direct worden afgenomen door grote industrieën, maar opwerking tot aardgaskwaliteit op een centrale locatie is ook mogelijk. Vervolgens vindt dan invoeding van het groen gas plaats in het landelijke of regionale gasnet.

Voor- en nadelen
Optimaal gebruik van biogas leidt uiteindelijk tot reductie van emissie van broeikasgassen. Transport van biogas kent ook nadelen: biogas in ruwe vorm kan verontreinigingen bevatten die bij werkzaamheden aan leidingen vrij kunnen komen. Ze kunnen schadelijk zijn voor mens en milieu. Aan het transport van biogas kleven veiligheidsrisico's. Net als aardgas is het licht ontvlambaar en kan het exploderen. Momenteel vallen biogasleidingen buiten de gaswet en behoren ze tot de vrije markt. Dat betekent dat er geen tariefregulering is, maar ook dat er geen eisen aan veiligheid en kwaliteit worden gesteld, behalve de basiswetgeving. Iedereen mag in Nederland leidingen aanleggen voor het transport van biogas. Aan deze leidingen worden geen eisen gesteld en toezichthouders ontbreken. Daarnaast kunnen per gemeente verschillende eisen worden gesteld aan de vergunningen.

Betrokkenheid netbeheerders
Netbeheerders hebben een wettelijke taak voor het transport en de distributie van aardgas. Netbeheerders kunnen een belangrijke rol spelen bij de stimulering van biogasnetwerken. Ze kunnen de gewenste schaalgrootte bieden en hebben alle noodzakelijke kennis en ervaring in huis voor een betrouwbaar, veilig en betaalbaar leidingnet. Netbeheerders beschikken over de benodigde expertise en hebben een toezichthouder, het Staatstoezicht op de Mijnen (SodM). Ook zijn netbeheerders bekend met aanleg en beheer van gasinfrastructuur in openbare ruimte. Het ligt daarom voor de hand dat netbeheerders betrokken worden bij biogasleidingen. Dat gebeurt nu al: bij enkele projecten zijn netbeheerders aangesloten. Bij initiatiefnemers van biogasnetwerken zijn netbeheerders als voor de hand liggende partners duidelijk in beeld.

De netbeheerders benadrukken dat het onder veiligheidstoezicht brengen van biogasleidingen niet in strijd is met Europese richtlijnen. Ook activiteiten in een vrije markt kunnen onder gereguleerd toezicht staan. Denk daarbij aan de activiteiten van oliemaatschappijen. In het algemeen kan worden gesteld dat heldere eisen aan biogasnetwerken tot meer biogasprojecten zal leiden, omdat deze onzekerheid wegnemen bij invoeders, afnemers en beheerders van de leiding.